Louike Duran

Sinds 1982 woont en werkt L. Duran op het Quarantaineterrein als autonoom beeldend kunstenaar. Zij maakt acrylschilderijen, waarin expressie en schilderhandeling belangrijker zijn dan de letterlijke afbeelding.

De onderwerpen zijn niet zozeer een letterlijke weergave van bestaande objecten of personen, maar verwijzingen naar sferen of situaties. Als in een gedicht worden beelden, indrukken en herinneringen intuïtief geselecteerd en in een schilderij samengevoegd tot een compact geheel. Hierin zijn delen van landschappen of voorwerpen te herkennen die verwijzen naar de werkelijkheid.

Welke werkelijkheid, dat ligt aan de interpretatie van de toeschouwer. De soms aanwezig lijkende symboliek heeft geen dwingende betekenis en is voor meerdere uitleg vatbaar.

Het werk balanceert op de grens van figuratie en abstractie, vormen veranderen in kleurvlakken en kleuren krijgen een autonome betekenis. Het spel met kleur, vorm en diepte veroorzaakt soms een optische verwarring. Kenmerkend voor het werk van Duran is de intensiteit van de afbeelding, waarin voor een goede verstaander tegelijkertijd een relativerende humor aanwezig is

Naast het autonome werk ontwikkelt Louike Duran kunst- en cultuurprojecten en is zij docente schilderen.